بازی

نسخه‌اول پروتوتایپ، با این که عنوان خوبی از کار درآمده بود، ایرادات واضحی داشت که از تبدیل آن به یک عنوان به یاد ماندنی جلوگیری می‌کرد. قرار است سازندگان علاوه بر حفظ تمام نکاتی که بازی قبلی را محبوب کرده و برطرف کردن نواقص، یک اثر کوبنده را به بازار روانه کنند. ماجرا مدتی پس از جریانات قسمت اول به وقوع می پیوندد. شهر نیویورک به نیویورک زیرو تغییر نام داده و به 3 قسمت سبز، زرد و قرمز تقسیم شده است. همه جا وضعی اسفناک دارد. سرگروهبان جیمز هلر، به دنبال انتقام گرفتن از عاملان قتل اعضای خانواده‌اش است. او الکس مرسر را مقصر می‌داند. نمایشی که دیدیم در منطقه‌زرد رخ می‌داد؛ قسمتی که تحت نظارت نیروهای نظامی بلک‌واچ بود. این قسمت حکم زندانی برای مبتلایان را دارد؛ آنهایی که از شانس بهره‌ای برده‌اند، خیلی زود جان خود را از دست می‌دهند. در حالی که بقیه به زیر تیغ دردناک آزمایش کشیده می‌شود. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های نمایش داده شده، پیشرفت توانایی شکار بود. پس از فعال شدن، موجی به اطراف پراکنده می‌شود که تمام مردم را به رنگ قرمز نشان می‌دهد. سپس رنگ طبیعی از جایگاه هدف ساطع می‌شود تا تمام صحنه را بگیرد. یک حقه‌بصری ساده که خیلی سریع و بی‌زحمت مکان دشمن را هویدا می‌کرد. راسمن می‌گوید: ما می‌خواهیم این بار اجازه ‌اعمال بیشتری به بازیکن بدهیم. این فلسفه بر نکات کوچک نیز صدق می‌کند. برای مثال می‌توان یک انسان را برداشت و دوباره به زمین گذاشت. کاری که الکس مرسر (کاراکتر نسخه‌قبل) از انجام آن عاجز بود. این نکته شامل مبارزه نیز می‌شود. راسمن می‌گوید: مطلع شدیم در پروتوتایپ اول، بازیکنان شوق چندانی برای تغییر توانایی‌ها نداشتند. این مسأله باعث می‌شد بسیاری فقط یک قدرت را برگزینند و در تمام طول بازی از همان استفاده کنند. ما می‌خواستیم در پروتوتایپ دوم، دلایل بیشتری برای آغشته کردن دیوارها به خون به بازیکن بدهیم.

یک راه اضافه کردن خواص بیشتر به نیروهای هلر است. برای مثال صدمه ‌اضافی در مقابل نیروهای خاص دشمن. چنگال‌های وی راه مناسبی برای تکه پاره کردن انسان‌هاست، در حالی که مشت‌های پتک مانند او در نبرد با تانک‌ها برتری قابل لحاظی را ارائه می‌کنند. همچنین بازیکنان در هر زمان می‌توانند حق انتخاب 2 قدرت را داشته باشند. این نکته اجازه می‌دهد بدون نیاز به متوقف ساختن بازی، از 2 قدرت استفاده ببرند. قهرمان ما در حین برهم زدن عملیات بلک‌واچ بخوبی از این قابلیت‌ها بهره می‌برد. امر مورد نظر، انتقال صحیح و سالم یک هیولای اسیر شده به پایگاه بلک‌واچ برای تحقیق و بررسی بود. هدف هلر، از بین بردن هیولا و کشتن هر تعداد نیروی نظامی ممکن بود. پس از به چهره زدن نقاب یک دانشمند دشمن، بسادگی وارد محفظه‌نگهداری هیولا شده و با نشان دادن علامت، قفس او را باز کرد. فرار هیولا موجب آشوب شد. لحظه‌ای شاهد دویدن هلر به دنبال هیولا بودیم، لحظه‌ای دیگر او را در حال جداسازی برجک تیرانداز تانک دشمن دیدیم. دوباره مبارزه‌ای با هیولا و بعد درگیری با هلیکوپترهای دشمن. هلر به آسانی کنترل یکی از آنها را روی هوا به دست گرفت. توانایی سوئیچ میان 2 قدرت اجازه ‌تخریب قابل ملاحظه‌ای را می‌داد.

از سلاح‌های تازه علیه دشمن، می‌توان به بمب بیولوژیک اشاره کرد. این حمله، شاخه‌هایی غول‌آسا از زمین رشد می‌داد که دشمنان را به سیخ می‌کشید، سپس با حرکتی به سمت داخل، فضا را خون‌آلود قسمت می‌کرد. شبکه‌ توطئه در اول بر این مبنا بود که با هضم افراد، می‌توانستید حفره‌های حافظه‌خود را پر کنید. این امر نیز با ویژگی‌های تازه‌ای مانند تار سیاه، بازگشته است. اهداف و اتومبیل‌های خاصی، اطلاعات مفیدی به شما می‌دهند. با زدن یک دکمه، موجی به اطراف پراکنده می‌شود که محیط را اسکن و اهداف با اطلاعات مفید را مشخص می‌کند. تاکنون 2 دشمن به نام تخریبگر و هیولای تنومند معرفی شده‌اند که دومی هیبتی به اندازه ‌یک ساختمان بزرگ دارد! می‌توانید مانند، قبل از سلاح‌های دوربرد نیز استفاده کنید. در سراسر نقشه مکان‌های اختفایی وجود دارد که با حضور مبتلایان انباشته شده است. در این مکان‌ها دسته‌دسته دشمنان به شما حمله می کنند و برای به دست آوردن امتیازات، تجربه و ارتقای آنها را نابود می‌کنید. طرفداران خشونت با طعم کتاب‌های کامیک منتظر این عنوان باشند.

بدون شک جنگ ستارگان نام بزرگی است. به این دلیل که دنیای بزرگ و شخصیت‌های بزرگی دارد. فیلم، بازی، موسیقی متن، شخصیت پردازی و هر چیزی که در این دنیا پیدا می‌شود خاص و زیباست. حالا کمپانی بزرگ «بایوور» که در کارنامه‌اش شاهکارهایی مثل «عصر اژدها» و «اثر جرمی» دیده می‌شود، این دنیا را مهیا ساخته است تا هر شخصی از هر نقطه‌ای از جهان بتواند در آن به زندگی بپردازد و بدون شک اگر یک عنوان بتواند با نام بزرگی مثل «جهان وارکرفت» در سبک نقش آفرینی کلان آنلاین مقابله کند، همین عنوان است.

«جمهوری کهن» از آن دسته بازی‌هایی است که از همان ابتدا میخکوبتان می‌کند؛ جایی که یک سکانس سینمایی مشاهده می‌کنید که در آن Sith و Korriban را نشان می‌دهد که نماد امپراتوری و جمهوریخواهی هستند و همینجاست که باید تکلیف خود را با بازی روشن کنید و به یکی از این دسته‌ها بپیوندید. بازی‌کننده‌هایی که امپراتوری را انتخاب می‌کنند، تمرکزشان روی کنترل و قدرت است، در حالی که بازی‌کننده‌های جمهوریخواه بیشتر در پی برنامه‌ریزی و سرسختی خواهند بود. با دیدن سکانس سینمایی آغازین آرزو می‌کنید ای کاش این بازی هم فیلم بود و همین الان تا انتهایش را می‌توانستید تماشا کنید. پس از آن وارد بخش منوی اولیه می‌شوید؛ جایی که باید نژاد و شخصیت‌تان را انتخاب و آن را شخصی سازی کنید. هر چند این قسمت نسبت به فضای بزرگ این بازی، محدود به نظر می‌رسد ولی برای افرادی که خیلی نسبت به شکل و شمایل شخصیت‌شان حساس نیستند، کافی است. سپس خط گفت‌وگوهای زردرنگ همیشگی که خاص فیلم‌های جنگ ستارگان است از پایین به بالا نمایش داده می‌شود و با یک سکانس نمایشی دیگر که برای هر نژاد منحصر به فرد خواهد بود به فضای بزرگ بازی وارد می‌شوید و کوشش خود را برای یافتن نام و نشانی آغاز می‌کنید.

ایرادی که همین ابتدای کار می‌توان به بازی گرفت، نبود بخش آموزشی درست و حسابی است. در واقع سازندگان مبنا را بر این گذاشته‌اند افرادی که جمهوری کهن را بازی می‌کنند، همه به مکانیک‌های بازی‌های کلان آنلاین آشنا هستند و شما اگر بازی‌کننده‌ای باشید که برای اولین بار این سبک از بازی‌ها را تجربه می‌کند، به یقین سردرگم خواهید شد چون افراد زیادی هستند که می‌خواهند به شما ماموریت‌هایشان را بدهند؛ از طرفی کلی شخصیت غیر قابل بازی داریم که حاضر به خرید و فروش هستند و کلی ماموریت داستانی که در ابتدای بازی بسته هستند. در این سبک همیشه بازی‌کننده‌هایی وجود دارند که به فکر ضعیف کشی هستند و دنبال افراد تازه وارد می‌گردند. بنابراین توصیه می‌کنم اگر تا به حال نقش‌آفرینی کلان آنلاین بازی نکرده‌اید، قبل از شروع، کمی راجع به مکانیک‌های بازی مطالعه کنید. اما اگر از آن دسته افرادی هستید که در دهه گذشته یکی از بازی‌های این سبک را انجام داده‌اید، همه چیز برایتان آشنا خواهد بود و خیلی سریع راه می‌افتید. مکانیسم اصلی بازی بر این اساس است که هدف را انتخاب می‌کنید و با انتخاب کاری که می‌خواهید انجام دهید (حمله‌ـ دفاع ـ جادو و...) از روی نوار اکشن به مبارزه می‌پردازید. تنها فرقی که جمهوری کهن با دیگر بازی‌های این سبک دارد، این است که مکانیسم حمله خودکار را حذف و به جای آن برای هر نژادی یک حمله بخصوص تعبیه کرده است که به صورت غیرخودکار فعال می‌شود.

بدون شک بهترین بخشی که این سبک بازی‌ها را جذاب می‌کند مبارزه‌های نفر به نفر (PvP) است که در آن، بعد از اتمام ماموریت‌های بیشمار بازی می‌توانید با دیگر بازی‌کننده‌ها به صورت تن به تن یا تیمی زورآزمایی کنید.

بعضی وقت‌ها مبارزه‌ها به صورت تیمی شکل می‌گیرد و هر تیمی که برنده شود، به تک‌تک اعضای آن امتیاز تجربه تعلق خواهد گرفت؛ ولی بایوور ترتیبی داده است بعضی از بازی‌کننده‌ها فقط در این مبارزات گروهی شرکت نکنند و خیلی راحت امتیاز تجربه به دست بیاورند. هوش مصنوعی بازی در انتهای هر مبارزه به میزان کارایی‌ای که هر بازی‌کننده در هر تیم داشته است مقداری از وجه رایج بازی را به عنوان پاداش می‌دهد. بنابراین برای به دست آوردن بیشتر این وجوه باید راندمان بیشتری از خود نشان دهید. مثل همه بازی‌های نقش‌آفرینی در ازای کشتن دشمنان و انجام ماموریت‌ها امتیاز تجربه به دست می‌آورید و به وسیله آنها ارتقای تراز پیدا می‌کنید و همچنین می‌توانید سلاح‌ها و زره‌های بهتری به دست بیاورید. تنوع سلاح‌ها و آیتم‌ها برخلاف شخصی‌سازی شخصیت بسیار خوب و زیاد است و از این لحاظ کمبودی احساس نخواهید کرد. این موضوع با توجه به وفور بازی‌کننده در نقشه‌های بازی کاملا منطقی به نظر می‌رسد. در واقع خیلی از بازی‌ها ساخته و عرضه می‌شوند، در حالی که کمبودهایی در محتوا دارند؛ ولی جمهوری کهن از آن دسته از بازی‌ها نیست و به نظر می‌رسد فعلا نیازی به ارائه محتوای قابل دانلود نخواهد داشت.
شکل دادن شخصیت کاملا دست خودتان است. می‌توانید بکشید، شکنجه بدهید، آویزان کنید یا تهدید، از طرفی می‌توانید یک شخصیت کاملا درستکار و مهربان باشید. خوب یا بد؟ انتخاب با شماست و به هرسمت گرایش پیدا کنید دیالوگ‌های مربوط به همان سمت برایتان باز خواهد شد و می‌توانید با انتخاب آنها در تاریکی یا روشنایی خود فرو بروید. این موضوع در روند مبارزات و همچنین نحوه ارتباط شخصیت‌های قابل و غیر قابل بازی با شخصیت شما تاثیرگذار خواهد بود. مثلا بر اساس شخصیت‌تان آیتم‌های متفاوتی را برای از بین بردن دشمنان جایزه می‌گیرید. از طرفی تفکر و رفتار هم تیمی‌های‌تان با نوع رفتار شما ارتباط مستقیم خواهد داشت. این هم تیمی‌ها یک کاربرد بسیار مناسب دارند و آن هم این است که کوله‌پشتی‌هایشان تمام وکمال در اختیارتان است و می‌توانید هر چیز اضافه‌ای که دارید در کوله پشتی‌های آنها قرار دهید. انجام دادن سلسله ماموریت‌های هر کدام از آنها باعث نهایت صمیمیت در دوستی با آنها می‌شود که این موضوع خیلی به کارتان خواهد آمد.

گرافیک بازی زحمت زیادی برای رایانه‌هایتان ایجاد نخواهد کرد، ولی به این معنا نیست که گرافیک بازی ابتدایی باشد. نقطه قوت بازی در روایت داستانش است. در واقع دلیل بازی کردن جمهوری قدیم باید داستان خوبش باشد. از طرفی شاید روایت داستان، جایگاه خیلی مهمی در این بازی داشته باشد، ولی این صداپیشگی است که نمره کامل را به خود اختصاص خواهد داد. صداپیشه‌ها به قدری خوب از عهده کار خود بر آمده‌اند که روایت داستان را هم تحت تاثیر خود قرار می‌دهند. در نهایت شما می‌توانید ساعت‌ها، روزها و ماه‌ها محو بازی کردن جمهوری کهن باشید، حتی اگر طرفدار پرو پا قرص جهان وارکرفت هم باشید، این بازی می‌تواند به مذاقتان خوش بیاید. پس اگر امکاناتش را دارید امتحان این بازی را به فردا موکول نکنید.

یکی دیگر از نکته‌های جالب این بازی این است که می‌تواند شما را بسیار غافلگیر کند؛ زیرا دقیقا در لحظه ای که فکر می‌کنید کارهای لازم را انجام داده‌اید و می‌توانید قدری استراحت کنید، دشمن جدیدی بر سر راه شما قرار داده می‌شود.

علاوه بر اینها در این بازی مغازه‌ای وجود دارد که شما می‌توانید از آن نیروهای جدید و ابزارهای جنگی برای مقابله با دشمنان تان را خریداری کنید. البته برای این که بتوانید اینها را بخرید به جواهر و سکه‌های موجود در بازی نیاز دارید. در کل نحوه این بازی در هر مرحله به صورتی است که شما باید به قسمت‌های مختلف بروید، آن مکان‌ها را کشف کنید و تا جایی که ممکن است جواهرات و سکه‌های موجود را برای خود بردارید.